17 Νοε 2010
Path το αντι-κοινωνικό δίκτυο
To Path είναι βασισμένο πάνω σε έρευνα και θεωρίες του Oxford University πάνω στην εξελικτική ψυχολογία του Robin Dunbar, οι οποίες ισχυρίζονται ότι οι κοινωνικές σχέσεις που μπορεί να διαχειριστεί ένας άνθρωπος είναι 150 στο μέγιστο (αυτό δεν σημαίνει οτι συμφωνούμε κιόλας…)
Με το καινούργιο social network, Path μπορείτε να περιορίσετε το "δίκτυο" σας στους 50 πιο κοντινούς σας φίλους ή συγγενείς και δεν θα χρειαστεί να ανησυχήσετε ποτέ για τις φωτογραφίες που κάνετε upload και τα προσωπικά σας δεδομένα γενικότερα. Η ανακοίνωση της εταιρίας μάλιστα λέει "Path is a place where you can be yourself"…
To Path όπως κάθε social network που σέβεται τον εαυτό του έχει υπηρεσίες γνωστές όπως τα like, comments, photo sharing κτλ. Το Path πήρε μεγάλες διαστάσεις στα "νέα" λόγο του ότι ιδρυτικό του μέλος είναι ένας πρώην senior platform manager του Facebook, ο κύριος Dave Morin. Και ειδικά εφόσον κατάφερε να βάλει σαν co-creator τον κ. Shawn Fanning ο οποίος και αυτός ήταν με τη σειρά του συμπρωταγωνιστής στο Napster, το Path κατάφερε να μαζέψει ένα τεράστιο επενδυτικό όγκο για να ξεκινήσει.
Εμείς του ευχόμαστε τα καλύτερα! Άραγε τι έγινε και με το Diaspora?
http://www.tsimpountiii.gr
15 Νοε 2010
14 Νοε 2010
xexe etsi metrane tora ta lefta..... ta polla..Thumbs Up: Counting Your Cash With a Cool Accessory
Various Gizmos
It's not often that we have a problem counting huge stacks of money (because how often are you lucky enough to have stacks of bills?), but the Counting Ring concept from designers Wei Hansen, Li Shaochen, Xu Jinrui, Qi Yibin and Zhao Ying could go a long way toward making it easier anyway.
The ingenious ring fits on the thumb and uses infrared scanning to count each sheet that the wearer thumbs through. Small rubber flaps, or "veins," ensure that every single bill is counted.
The LED readout on the side of the ring tells how many bills have been passed over the ring's surface. Presumably this means that every bill in the stack has to be of the same denomination, but this method is still much easier than counting every note by hand.
The ring would undoubtedly be useful in banks and businesses where a large counting machine would be impractical. If it's ever produced as a consumer product, we'd definitely like to see rappers counting their cash with this rather than just bathing in hundies.
It's not often that we have a problem counting huge stacks of money (because how often are you lucky enough to have stacks of bills?), but the Counting Ring concept from designers Wei Hansen, Li Shaochen, Xu Jinrui, Qi Yibin and Zhao Ying could go a long way toward making it easier anyway.
The ingenious ring fits on the thumb and uses infrared scanning to count each sheet that the wearer thumbs through. Small rubber flaps, or "veins," ensure that every single bill is counted.
The LED readout on the side of the ring tells how many bills have been passed over the ring's surface. Presumably this means that every bill in the stack has to be of the same denomination, but this method is still much easier than counting every note by hand.
The ring would undoubtedly be useful in banks and businesses where a large counting machine would be impractical. If it's ever produced as a consumer product, we'd definitely like to see rappers counting their cash with this rather than just bathing in hundies.
Keep Going - Check out this Great Related Gajitz Article:
Stacked in Your Favor: USB Concept = Gadget Freedom
Using a notebook as your primary computer is convenient in a lot of ways, but it can also be kind of a pain when it comes to attaching all of your USB gadgets. Limited USB ports mean that you're constantly unplugging one thing to plug in another. This award-winning concept from Yi Fan Lin and Hong Yih Chu could make your life just a little easier by eliminating the need to choose between all o... Click Here to Read More »»| Στάσου, νιώσε την ομορφιά της ζωής |
 Ένας άνδρας με ένα βιολί έπαιξε για περίπου 45 λεπτά έξι κομμάτια του Μπαχ. Περίπου 2.000 άνθρωποι πέρασαν από μπροστά του, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους. Στο 3ο λεπτό: κάποιος τον πρόσεξε, κοντοστάθηκε για λίγο και μετά βιαστικά έφυγε. 4ο λεπτό: το πρώτο φιλοδώρημα, μια γυναίκα έριξε κέρματα στο καπέλο μπροστά του και συνέχισε χωρίς να σταματήσει. 6ο λεπτό: ένας νέος σταμάτησε, ακούμπησε σε έναν τοίχο και τον άκουσε για λίγο, έπειτα κοίταξε το ρολόι του και έφυγε. 10ο λεπτό: ένα 3χρονο αγόρι σταμάτησε μπροστά του αλλά η μητέρα του το τράβηξε βιαστικά. Ο μικρός κοντοστάθηκε για να τον ξαναδεί, αλλά και αυτή την φορά η μητέρα του τον ανάγκασε να περπατήσει. Ο μικρός την ακολούθησε γυρίζοντας συνεχώς να δει τον βιολιστή. Παρόμοιες σκηνές επαναλήφθηκαν και με άλλους μικρούς περαστικούς. Κάθε γονιός, χωρίς καμιά εξαίρεση, τράβηξε τα παιδιά του βιαστικά. 45ο λεπτό: Ο μουσικός έπαιζε για 45 λεπτά χωρίς διακοπή. Σε αυτά τα 45 λεπτά μόνο έξι άτομα σταμάτησαν να τον ακούσουν για λίγο. Περίπου 20 περαστικοί έδωσαν κάτι χωρίς να μειώσουν το βιαστικό βάδισμά τους. Τελικά ο μουσικός μάζεψε συνολικά 32 δολάρια. Κανένας δεν γνώριζε ότι ο βιολιστής ήταν ο Joshua Bell, ένας από τους μεγαλύτερος μουσικούς του κόσμου. Κανένας δεν πρόσεξε ότι έπαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια μουσικής που γράφτηκαν ποτέ, με ένα βιολί που κόστιζε 3.500.000 δολάρια. Ο Joshua Bell μόλις δυο μέρες πριν είχε δώσει μια συναυλία σε μια κατάμεστη αίθουσα με μέσο όρο τιμής εισιτηρίου τα 100 δολάρια. Εκείνο το πρωί έπαιξε σαν ένας κοινός πλανόδιος μουσικός στον σταθμό του μετρό παίρνοντας μέρος σε μια κοινωνική μελέτη σχετικά με τις προτεραιότητες που έχουμε στην καθημερινότητα μας (το πείραμα είχε οργανωθεί από την Washington Post). Κατά πόσο αντιλαμβανόμαστε την ομορφιά όταν βρισκόμαστε σε ένα ακατάλληλο περιβάλλον και σε μια ακατάλληλη ώρα; Σταματάμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο εκεί που δεν περιμένουμε να το συναντήσουμε; Αλήθεια αν δεν αφιερώνουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε να ακούσουμε έναν από τους κορυφαίους μουσικούς του κόσμου να ερμηνεύει ένα από τα κορυφαία μουσικά κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ με ένα από τα καλύτερα μουσικά όργανα που κατασκευάστηκαν ποτέ... τότε πόσα άλλα πράγματα χάνουμε καθώς ζούμε βιαστικά την καθημερινότητά μας; Βασισμένο σε άρθρο του Gene Weingarten, δημοσιευμένο στην The Washington Post, 8 Απριλίου 2007. |
13 Νοε 2010
Xαϊκού -ιβ’-
1)
Ἡ πνοὴ τ' ἀνέμου
σβήνει
μὲς στὸν ἦχο τῆς θάλασσας
(ΓΚΟΝΣΟΥΪ)
2)
Χρυσάνθεμα ξεραίνονται-
Κάλτσες στεγνώνουν στὸ φράχτη-
Ὡραία μέρα
(ΣΙΚΙ)
3)
Ψάθινο σανδάλι στὸν πάτο
τῆς παλιᾶς λίμνης-
Ρίχνει χιονόνερο
(ΜΠΟΥΣΟΝ)
(ΧΑΪΚΟΥ :Μέτφ.Γιάννης Λειβαδᾶς, Ἐκδόσεις τῆς Λίμνης)
10 Νοε 2010
Only in New York
9 Νοε 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
